Louisa, 18 april 2008
Marokko Rabat

De laatste keer....

Hallo lieven mensen....

Het moest er eens van komen en nu is het zover... voorlopig mijn laatste verhaaltje... Het is weer een tijdje geleden dat ik iets van me heb laten horen en wederom heb ik een geweldig excuus: ik had namelijk tentamens dus misschien klinkt dit voor sommigen onder jullie wat raar in de oren na hetgeen dat jullie op mijn blog gelezen hebben, maar het is dus hier niet altijd feest. Maar het harde werken is uiteindelijk beloond met een aantal cijfers dat mij uiteindelijk een gemiddelde opleverde van een 8.2 (voor vijf vakken)! Yoehoe!!! Maar naast het leren was er ook gelukkig tijd voor wat ontspanning.
Zo had ik het genoegen om een tweede gast te verwelkomen tijdens mijn verblijf hier. Warda (zo heet ze), heeft haar bezoek precies weten te plannen tijdens mijn tentamenperiode. Hierdoor hebben we de eerste dagen niet veel kunnen ondernemen en hebben we vooral door de medina gedwarreld op zoek naar souvenirs voor onze hebzuchtige vrienden. Verder doden we hier de tijd met onze nieuwe hobby en dat is Bowlen. Alleen ik boek niet echt progressie, want verder dan de twee plek kom ik niet. Farid moeten we iedere keer voor laten gaan. Hij weet zelfs al linksgooiend te winnen, terwijl hij rechts is!!! Maar er is ook tijd voor echte actie. Zoals afgelopen zondag. Toen gingen we op stap met de auto richting Volubilus. Een vakantie is geen vakantie als je geen Romeinse ruines bezocht hebt natuurlijk...Volubilus was een van de hoofdsteden van Mauritania onder Juba de tweede en pas jaren later werd het ingelijft door de Romeinen. Het stadje werd tot ongeveer 800 n.Chr. bewoond. Het liep toen leeg nadat Fes gesticht werd en iedereen daar naartoe trok. Naast wat ruines zijn er nog enkele fraaie mozaiekwerkjes te bewonderen. Wil je hier ooit naartoe? Dan raad ik je aan om eerst het woord PERISTYLE op te zoeken. Want dat woordt komt dus vaak voor en niemand van ons wist wat het was. Nadat we ons dus doodgeergerd hadden aan dat woord zijn we doorgereden naar Meknes, een van de vier koningssteden (de andere steden zijn: Rabat, Fes en Marakkesh). Daar hebben we de graanopslagplaats van Moulay Ismail, de stichter van de stad, bezocht. Het is een groot en indrukwekkend gebouw. De muren ervan zijn namelijk 4 meter dik! Dit om de inhoud in de zomer te beschermen tegen de hitte en in de winter tegen de kou. Na de opslag kom je uit op de stallen met plek voor 12.000 paarden!! Helaas is een gedeelte hiervan door de aarrdbeving van 1755 vernield. Naderhand hebben we nog wat rondgeslenterd op een plein a la Jamaa el Fna en vervolgens teruggekeerd naar Rabat.
De volgende twee dagen waren gereserveerd voor de laatste, maw de nog niet door mij bezochte, koninsstad en culturele hoofdstad van Marokko Fes. Hierdoor was mijn Grandslam, om me maar in tennistermen uit te drukken, compleet. Daar aangekomen zijn we meteen naar de medina gegaan, want that's the place to be. Deze medina is de grootste van Marokko en m.i. ook de mooiste. Ze hebben daar dus mega veel spullen en het kon dus ook niet uitblijven dat we er enkele aankopen zouden doen. Zo heb ik er mijn derde tas sinds mijn verblijf hier gescoord!! hihi... Helaas of gelukkig, het is maar hoe je het bekijkt, deed de bankpas van Warda het niet dus veel meer konden we niet kopen. Dit was echter niet zo heel erg, want we hadden gratis onderdak en eten bij mijn familie in Fes geregeld.
De laatste dag zijn we naar de Hassan 2 moskee in Casablanca geweest. Hierover heb ik al eerder verteld. Voor mij was het de tweede keer dat ik hem bezoek, maar voor Warda en Mohamed was het de eerste keer. Maar het blijft indrukwekkend. Wil je het fijne ervan weten, dan verwijs ik je door naar een van mijn eerdere berichten. Na het bezoek aan de moskee, moest Warda er weer van tussen en heb ik haar op de trein gezet.

En zo komt er langzamerhand een eind aan mijn verblijf hier in Rabat. De rest van de tijd slijt ik met nog meer souvenirs kopen en anderen mensen vervelen.

Trouwens, ik heb onlangs kaartjes geschreven en aan Liane meegegeven om ze op de post te doen. Het is dus nog maar de vraag of ze aankomen, want ze wist niet zeker of ze ze in de juiste bus gegooid had. Jullie kunnen iig er vanuit gaan dat ik eerder aan zal komen dan de kaarten, tenminste dat denk ik....

Wat misschien nog het vermelden waard is, is dat ik deze zomer werk heb en wel op het Nederlandse instituut in Rabat.... Dus jullie zijn voorlopig nog niet af van mijn geblog.....



Ik hoop dat jullie een beetje genoten hebben van mijn gekrabbel hier, ik vond iig jullie gekrabbel (uitzonderingen daargelaten) wel leuk om te lezen. Bedankt daarvoor!! De meesten van jullie zie ik binnenkort wel als ik misbruikmakend van mijn OV op tour ben door Nederland!!!



Boussa loewie




ps: wist je dat peristyle een zuilengalerij is?

Louisa in Marokko bellen kan nu véél goedkoper met HalloBuitenland.nl